Vertrouwen op de stroom van het leven
“Hoe zou het zijn als ik mijn controle mag laten gaan en mij over kan geven aan de stroom van het leven?”
Wat een opluchting en ruimte geeft deze gedachte. Meteen komt er ontspanning en nieuwsgierigheid naar wat de dag gaat brengen. Ik hoef dan niet meer zo hard te werken en zo mijn best te doen om alles in goede banen te leiden.
“Hoe zou het zijn als ik steeds in het moment kan kiezen waarmee ik mij wil verbinden en waarop ik mij wil richten?”
Wat een vrijheid en ruimte geeft deze gedachte. Meteen keer ik naar mijn hart om te voelen wat mij goed doet. Dit geeft mij ruimte om authentiek te zijn, te zijn wie ik ben en mij in alle vrijheid uit te drukken.
“Hoe zou het zijn als ik erop kan vertrouwen dat het leven mij precies aanreikt wat goed voor mij is?
Dan heb ik geen weerstand tegen de situatie van dit moment en kan ik ervaren en voelen wat ieder moment met mij doet. Dan kan ik de situatie van dit moment als uitgangspunt nemen en niet als ‘dit had niet mogen gebeuren of had niet mogen zijn’. Dan laat ik mijn zorgen gaan. Van daaruit kan ik onderzoeken hoe ik steeds weer kan terugkeren naar de vrede en liefde in mijzelf, waar ik mij verbonden voel met mijzelf en de mensen en de wereld om mij heen.
“Hoe zou het zijn als ik kan zien, dat gedachten louter gedachten zijn en dat ik die gedachten niet ben?”
Ah, dan voel ik dat ik de achtergrondstilte ben, die de gedachten kan waarnemen. Gedachten zijn als drijfhout in de zee. Ze komen en gaan en ze geven elk zo hun reactie in mijn lichaam. Ik ben mijn gedachten niet. Ik ben de achtergrondstilte: een vredige en liefdevolle open ruimte waarin alles gezien mag worden.
“Hoe zou het zijn als die liefde en vrede tot mij spreken?”
Dan verschijnt er een glimlach en word ik uitgenodigd speels te zijn en niet alles zo serieus te nemen. Dan word ik uitgenodigd mij te richten op de dingen die mij goed doen en mij te verbinden met fijne mensen om mij heen. Dan kies ik voor datgene wat mij goed doet. En die vrijheid laat ik vooral ook aan de ander.
“Hoe zou het zijn als ik kan vertrouwen op de stroom van het leven?”
Dan weet ik dat er een grotere Intelligentie werkzaam is in het leven. Dan kan ik de steun en begeleiding van deze Intelligentie aanspreken op de momenten dat ik het moeilijk heb. Hoe meer ik daar op vertrouw hoe meer dit zich laat zien in mijn leven. Want steun en begeleiding tonen zich ook in de mensen en mogelijkheden om mij heen.
Heel regelmatig richt ik mij tot deze Intelligentie en vraag: voel door mij, denk door mij en doe door mij…. en dan wacht ik…… Ik moet zeggen dat het mijzelf en mijn situatie heel vaak goed doet en een donker moment weer vlot trekt. Alle hulp en steun zijn al beschikbaar.
“En als ik het allemaal even niet meer weet?”
Dan zeg ik tegen mijzelf: geeft niks, mag best en laat het maar even. Ik mag de controle laten gaan. Er wordt voor mij gezorgd.
